PODRÓŻ WEHIKUŁEM CZASU

Przy okazji omawiania lektury "Oto jest Kasia" wybraliśmy się dziś w magiczną podróż wehikułem czasu do świata jej bohaterki. Cofnęliśmy się w czasie o ponad pół wieku i to co zobaczyliśmy bardzo nas zaskoczyło.

OTO JEST KASIA

Poznajcie Kasię, bohaterkę naszej kolejnej lektury. Tak mogłyby wyglądać jej selfie, gdyby tylko żyła w czasach telefonów komórkowych. Nasze portrety stworzyliśmy na podstawie samodzielnie czytanego opisu. Musicie przyznać, że nieźle poradziliśmy sobie  z tym zadaniem.

ALE JAJA!

Jajo to najważniejszy symbol Świąt Wielkanocnych i odradzającego się życia. W ostatnich dniach poświęciliśmy mu wiele uwagi. Przeprowadziliśmy  ciekawe eksperymenty, badania i obserwacje, które wzbogaciły naszą wiedzę w tym temacie.

Poznaliśmy również rodzaj tangramu, nazywany jajem Kolumba. Historia tej układanki sięga 1893 kiedy to po raz pierwszy pojawiła się się na rynku  wraz z 95 różnymi wzorami do ułożenia.

Tangramy to świetny sposób na nudę i doskonałe ćwiczenie koncentracji uwagi. Gorąco zachęcam was do zabawy w czasie nadchodzącej, wiosennej przerwy świątecznej, zwłaszcza kiedy dopadnie was nuda :-)

PRZEDŚWIĄTECZNE DNI AKTYWNOŚCI

Dni aktywności to sposób uczniów młodszych klas na umilenie sobie czasu oczekiwania na wiosenną przerwę świąteczną. W poniedziałek korytarze naszej szkoły opanowały wielkanocne zajączki. Oczywiście nie mogło ich też zabraknąć w naszej klasie :-)

Kiedy zajączki opuściły szkolne korytarze, ich miejsce zajęły rozbrykane, żółciutkie kurczaczki :-)

 

A skoro pojawiły się kurczaczki, to nie mogło zabraknąć też barwnych jajeczek :-)

 

 

Ostatni dzień nauki przed wiosenną przerwą świąteczną należał do wielkanocnych baranków. 

 

EKSPERYMENTUJEMY Z PLASTKIEM CZ.2

W ramach kolejnego spotkania z tajemniczą walizeczką Plastka przeprowadziliśmy dziś trzy ciekawe eksperymenty. Najpierw jednak sprawdziliśmy co się stało z foliami, które zakopaliśmy w doniczkach. Odkryliśmy, że folia wykonana z biodegradowalnego poliestru wymieszanego ze skrobią uległa rozkładowi, a folia z polietylenu niestety nadal była w ziemi.

W kolejnych doświadczeniach z mieszaniny kleju i boraksu udało nam się stworzyć własne sztuczne tworzywo w formie glutka, wyprodukować styropianową kulkę oraz stworzyć miniaturową oczyszczalnię wody.

Na pożegnanie przeczytaliśmy pouczającą bajkę o pewnym próżnym królu, który nie doceniał wartości sztucznych tworzyw.

POZNAJEMY TRADYCJE I ZWYCZAJE WIELKANOCNE

 Ze Świętami Wielkanocnymi związanych jest wiele staropolskich tradycji i zwyczajów. Część z nich jest znana i kultywowana w na obszarze całej Polski do dziś inne tylko w niektórych jej regionach. We wtorek wybralismy się z klasą na wycieczkę do Muzeum Etnograficznego. Uczestniczyliśmy w ciekawej lekcji muzealnej i warsztatach plastycznych, podziwialismy kunsztownie zdobione pisanki i palmy. Jeśli nie słyszeliście  o "busłowych łapach", "śmigustnych dziadach,"  "Siudej babie" lub dyngusowym kurku koniecznie zajrzyjcie do prezentacji :-)

SÓWKOWA KSIĘGA

Sówcia to maskotka, którą pięć lat temu  uszyła pani Jolanta Okuniewska (nauczycielka z Olsztyna i finalistka konkursu Global Teacher Prize) w prezencie dla mnie i sówkowej klasy.  Pierwszego marca 2017 roku Sówcia zamieszkała na stałe w sali 01. Co kilka dni, inny drugoklasista,  zabierał ją do domu i opisywał  jak spędzają razem czas. Tak powstała pierwsza Sówkowa Księga Opowieści. 

 

Niestety pewnego dnia przyjaciele Sówci wyprowadzili się z sali 01, a maskotka zamieszkała na dłuższy czas w szafie. Na szczęście w klasie pojawiły się nowi uczniowie. Kiedy opowiedziałam im historię Sówci, bez chwili namysłu, zaoferowali jej gościnę w swoich domach i pomoc w tworzeniu nowej księgi. 

Radość Sówci nie trwała jednak długo. Szalejąca pandemia wygnała dzieci ze szkoły na kilka długich miesięcy, a potem przyszły wakacje. Sówcia znowu zamieszkała w szafie, czekając niecierpliwie na powrót swoich nowych przyjaciół.

Kiedy w końcu nadszedł ten dzień, z radością wędrowała od domu do domu. 

Pewnie domyślacie się co było dalej?

Pewnego czerwcowego dnia, dzieci opuściły klasę i już do niej nie wróciły. Sówcia przez szklane drzwi szafki obserwowała nowych uczniów, którzy we wrześniu pojawili się w sali 01. W końcu zdobyła się na odwagę i spytała mnie, czy mogłabym przedstawić ją nowej klasie. Kiedy drugoklasiści usłyszeli historię Sówci, od razu zdecydowali się kontynuować prowadzenie Sówkowej Księgi Opowieści.

I tak oto rozpoczyna się kolejny rozdział przygód Sówci 

i jej dzielnej towarzyszki Tutu :-) 

Jeśli jesteście ciekawi kim jest Tutu i jak pojawiła się w naszej sali, zajrzyjcie do Sówkowej Księgi :-)